Przesrane, czyli dziś skończyłem 18 lat

... i nawet ugruntowałem już sobie opinię na temat pełnoletności. Mianowicie jest ona do dupy.

Gdzie te czasy, gdy po urzędach latali rodzice, a pierworodny nie musiał oglądać druczków z groźnymi tytułami "poświadczenie", "wniosek", "skrócony odpis" lub "akt notarialny". W dodatku dzisiejszy dzień to i tak dopiero początek pielgrzymki. A wszystko dlatego, że mnie, burżujowi, zachciewa się prawa jazdy i swojego kąta.

Największy burdel tworzy proces przemeldowania. Dom, którego pełnoprawnym mieszkańcem usiłuję zostać jest współwłasnością z nie do końca jasną sytuacją prawną. Niezbędnym dokumentem jest akt notarialny który prawdopodobnie "gdzieś w którejś teczce jest".

Nie no, super...

Dobra, później jakoś się znajdzie, najpierw trzeba się przecież wymeldować od Rodzicielki. Ale żeby było weselej, Rodzicielka leży pod kołdrą, smarka, kaszle, oddychać nie może i na pewno do piątku nosa z domu nie wyściubi, a czcigodny Urząd Miasta Nałęczów, jak sama nazwa wskazuje, nie znajduje się w Lublinie, na którego to łono chciałbym wrócić.

Najciekawsze jest to, że bez meldunku nie mogę złożyć wniosku o dowód osobisty, ani zapisać się na egzamin państwowy po upragnione prawo jazdy. Ten, kto ostatnimi czasy starał się o rzeczone dokumenty wie ile czasu po zaklepaniu miejsca w kolejce trzeba jeszcze czekać na odstrzał.

Kurwa, jak ja kocham biurokrację!

Jedynym pozytywnym akcentem dnia są naprawdę miłe panie urzędniczki. Pan urzędnik z resztą też. Wyjaśnią wszystko cierpliwie jak debilowi i jeszcze poradzą co-gdzie-iletobedziekosztować. Szacunek, niewdzięczna robota.