Internet bez domu i komputera

W związku z brakiem możliwości zmiany mojego koczowniczego trybu życia musiałem sobie jakoś poradzić z jego najgorszymi konsekwencjami, czyli brakiem dostępu do komputera i sieci, które miałem tylko w weekend, w domu poza miastem. Przez pierwszy miesiąc odcięcia od cywilizacji przyzwyczajałem się do nowej sytuacji. Z czasem jednak brak Internetu zaczął mi doskwierać – bez Wikipedii, basha, Joemonstera i komunikatora przez pięć dni w tygodniu? Nie może tak być!

Zakup swojego komputera nie wchodził w grę, z powodów czysto materialnych, podobnie z wykupieniem łącza. Rozwiązanie przyszło dwufazowo:

Najpierw zamieniłem się telefonem. Oddałem Nokię 6020 w zamian za SE K310i. Po zdjęciu simloka przekonałem się, że zamiana była cholernie opłacalna – przede wszystkim ilość pamięci telefonu i rozmiar wyświetlacza (właściwie to wszystko jest lepsze). Co ciekawe, obydwie strony są z transakcji bardzo zadowolone.

Krokiem drugim był zakup karty SIMDATA, którą polecił mi znajomy. Strzał w dziesiątkę. 3gr za 100kb? Toż to niemal za darmo, o ile używa się odpowiedniego oprogramowania:

• Opera Mini - technologia przesiewania danych przez serwery Opery jest świetna. Pobieram średnio 8kb na stronę, bez obrazków. Do tego mamy obsługę RSS i zakładek.
• Bombus - klient Jabbera na komórki o gigantycznych możliwościach. Ma tyle opcji, co Psi. Jedynym mankamentem tego typu komunikatorów jest brak historii rozmów, no i dość wolne pisanie.

W ten sposób mogę być online przez całą dobę, ze szkołą włącznie. Najpraktyczniejszym wykorzystaniem możliwości tak wyposażonego telefonu, jest przeglądanie zasobów Wikipedii podczas prac pisemnych...